{"id":18148,"date":"2026-04-09T10:55:06","date_gmt":"2026-04-09T09:55:06","guid":{"rendered":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/nieuws\/lector-rens-brankaert-wordt-bijzonder-hoogleraar\/"},"modified":"2026-04-09T10:55:06","modified_gmt":"2026-04-09T09:55:06","slug":"lector-rens-brankaert-wordt-bijzonder-hoogleraar","status":"publish","type":"nieuws","link":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/nieuws\/lector-rens-brankaert-wordt-bijzonder-hoogleraar\/","title":{"rendered":"Lector Rens Brankaert wordt bijzonder hoogleraar"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

Ons land vergrijst in hoog tempo. Daarmee stijgt ook het aantal mensen met dementie:\u00a0van 261.000 in 2022 naar 506.000 in 2050. Daar moeten we wat mee, vindt lector Rens Brankaert, gespecialiseerd in technologie voor mensen met dementie. Op 8 mei wordt hij ge\u00efnstalleerd als bijzonder hoogleraar aan Tilburg University.<\/strong>\u00a0<\/span><\/p>\n

Brankaerts\u00a0hart ligt\u00a0onmiskenbaar\u00a0bij de wetenschap. Hij is verbonden aan maar liefst drie\u00a0onderwijsinstellingen: Fontys\u00a0(lectoraat Health,\u00a0Innovations\u00a0& Technology, kortweg HIT), Technische Universiteit\u00a0Eindhoven (TU\/e)\u00a0en Tilburg University, waar hij op 8 mei wordt ge\u00efnaugureerd als bijzonder hoogleraar.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

Een\u00a037\u00a0jaar\u00a0jonge man die zich bezighoudt met een ziekte die we associ\u00ebren met ouderdom: waar komt dat vandaan? Brankaert: \u201cToen ik aan de TU\/e\u00a0industrial\u00a0design studeerde\u00a0en mijn afstudeerrichting moest kiezen, had mijn opa dementie. Ik zag wat dat deed met hem, met mijn moeder en met de mantelzorg. Ik heb\u00a0toen\u00a0onderzoek gedaan bij mensen thuis en zag dat mensen vaak met de handen in het haar zaten. Ze wisten niet wat te doen en de tools die waren ontwikkeld ter ondersteuning bleken ongeschikt. Later heb ik\u00a0daar\u00a0mijn promotieonderzoek aan gewijd en\u00a0daarna ben ik gevraagd\u00a0een\u00a0onderzoeksgroep\u00a0op\u00a0te zetten.\u201d\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

Leerzaam praktijkonderzoek<\/strong><\/span>
Het\u00a0bleek\u00a0een leerzame exercitie. \u201cIk\u00a0had\u00a0een speciale kalender gemaakt, zodat mensen met dementie meer\u00a0greep op hun dag kregen\u00a0en\u00a0bijvoorbeeld\u00a0wisten wanneer ze welke medicijnen moesten nemen. Ik liet een naaste dan een boodschap inspreken: \u2018Je moet nu je medicijnen innemen.\u2019 Ik dacht dat\u00a0dat\u00a0leuk\u00a0zou zijn\u00a0en vertrouwd zou klinken, maar het werkte juist heel verwarrend voor de mensen met dementie. Ze hoorden een bekende stem,\u00a0maar zagen de persoon in kwestie niet in hun kamer. Dat zorgde juist voor desori\u00ebntatie. Dat soort dingen leer je alleen door praktijkgericht\u00a0onderzoek te doen.\u201d\u00a0Volgens Brankaert denken veel mensen\u00a0dat een goede technologie vanzelf wordt gebruikt. \u201cDat\u00a0is\u00a0maar\u00a0zelden zo. De praktijk is weerbarstig. Als een oplossing niet aansluit bij het dagelijks leven van mensen en de manier waarop zorg georganiseerd is, verdwijnt die net zo snel als dat hij is bedacht.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

In 2016\u00a0promoveerde Brankaert\u00a0op een onderzoek getiteld \u2018design\u00a0for\u00a0people\u00a0with\u00a0dementia\u2019. Sindsdien legt hij zich toe op het ontwerpen van technologie voor mensen met dementie\u00a0en chronisch zieken. Is technologie\u00a0voor hen\u00a0niet juist heel lastig? \u201cNiet als je het goed ontwerpt, zodat het gebruik ervan heel intu\u00eftief\u00a0en haast kinderlijk eenvoudig is. Dat is juist de kunst.\u00a0We pakken dat niet altijd goed aan.\u00a0Zo worden\u00a0zieke\u00a0mensen vaak buitengesloten bij ontwerpprocessen; ontwerpers praten\u00a0dan\u00a0liever met\u00a0de arts of de\u00a0familie. Wij propageren design met\u00a0de doelgroep. Dat levert betere oplossingen op, passend bij\u00a0hun leven en wensen.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Van bachelor tot PhD<\/strong><\/span>
Sinds januari 2025\u00a0bekleedt Brankaert\u00a0in Tilburg\u00a0een zogenaamde\u00a0\u2018bijzondere leerstoel\u2019:\u00a0een hoogleraarschap dat niet wordt bekostigd door de betreffende universiteit zelf maar door een externe partij,\u00a0Fontys in dit geval.\u00a0Deze leerstoel sluit aan bij de manier waarop Fontys Paramedisch wil bijdragen aan de zorg van morgen: door te leren, onderzoeken en innoveren in de praktijk zelf. In samenwerking met zorgorganisaties, kennisinstellingen en andere partners in de regio werken studenten, docenten, onderzoekers en professionals samen aan vraagstukken die n\u00fa spelen. Niet vanuit een lab of los van de praktijk, maar midden in de leefwereld van mensen. Juist daar ontstaat kennis die niet alleen bedacht wordt, maar ook daadwerkelijk het verschil maakt.\u00a0<\/span><\/p>\n

Brankaert:\u00a0\u201cMijn voorganger, Eveline Wouters, is met pensioen terwijl de leerstoel twee jaar terug met nog eens vijf jaar is verlengd. In die\u00a0drie jaar zal ik de leerstoel bemannen.\u201d\u00a0Dat hij als\u00a0Fontyslector\u00a0nu\u00a0ook\u00a0hoogleraar is, heeft voor Fontys een belangrijk\u00a0voordeel, weet hij.\u00a0\u201cWie vanuit Fontys wilde promoveren, was daarvoor tot nu toe aangewezen op begeleiding buiten de organisatie. Met deze leerstoel kan dat nu ook binnen Fontys. Dat maakt het voor collega\u2019s makkelijker om voor een promotietraject te kiezen, m\u00e9t begeleiding van iemand die zij al kennen binnen hun eigen omgeving. Ook voor studenten opent dit nieuwe perspectieven: van bachelor via master naar PhD. Zo draagt deze leerstoel ook bij aan de verdere groei van Fontys als onderzoeksinstelling.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

<\/p>\n

Op alle drie de plekken geeft Brankaert gastcolleges en begeleidt hij promotie kandidaten.\u00a0\u201cDaarnaast is\u00a0het\u00a0mijn taak\u00a0om de\u00a0onderzoeksagenda\u2019s\u00a0onderling af te stemmen en strategische keuzes te maken voor specifieke onderzoeken.\u00a0Het is niet zinvol op twee plaatsen vrijwel hetzelfde onderzoek te doen. Soms zit op een bepaalde plek specifieke kennis. Dan is het logisch een onderzoek dat aansluit op die kennis ook daar onder te brengen.\u00a0Ook\u00a0biedt deze unieke positie mij de gelegenheid te zien waar er nog\u00a0gaten\u00a0in\u00a0het onderwijsaanbod zitten\u00a0en daar specifiek onderwijs op te ontwikkelen. Zo ga ik dit jaar een onderwijsmodule opzetten waarin studenten uit het wetenschappelijk onderwijs en het hoger beroepsonderwijs\u00a0en\u00a0het middelbaar beroepsonderwijs gaan samenwerken. Dat is heel leerzaam, voor\u00a0\u00e1lle\u00a0studenten.\u00a0Iemand die zich bezighoudt met de ontwikkeling van zorgtechnologie moet snappen hoe het werk van iemand in de thuiszorg er uitziet\u00a0maar ook\u00a0snappen wat het betekent om chronisch ziek te zijn, en andersom.\u00a0Als\u00a0studenten\u00a0van verschillende opleidingen en\u00a0niveaus\u00a0hun kennis delen,\u00a0stijgt de kans dat ze oplossingen bedenken die goed passen bij de praktijk.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Voor studenten van Fontys Paramedisch betekent dit dat zij steeds vaker werken aan echte vraagstukken uit de zorgpraktijk, samen met onderzoekers en professionals, aldus Brankaert.\u00a0\u201cIn leergemeenschappen komen onderwijs, onderzoek en praktijk samen. Studenten leren niet alleen\u00a0over technologie in de zorg, maar ervaren ook wat er nodig is om innovaties daadwerkelijk te laten landen in de praktijk. Dat vraagt om meer dan technische kennis alleen: het vraagt om samenwerken, kritisch denken en oog hebben voor de mens achter de zorgvraag.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

Concreet product<\/strong><\/span>
Met zijn leerstoel wil Brankaert bijdragen aan zorginnovaties die niet alleen bedacht worden, maar ook daadwerkelijk gebruikt worden. Innovaties die passen in het leven van mensen en het werk van zorgprofessionals \u2013 en daarmee het verschil maken in de praktijk.\u00a0Een goed voorbeeld daarvan is het door hem zelf ontwikkelde\u00a0WelThuis\u00a0Kompas.\u00a0\u201cMensen met dementie zijn soms de weg naar huis kwijt. Ik heb een kompas ontwikkeld dat altijd de weg naar huis wijst, waar ze ook zijn.\u00a0Dat komt later dit jaar onder de naam\u00a0Aumens\u00a0op de markt.\u00a0Het bewijst dat onderzoek kan leiden tot\u00a0impact in de praktijk.\u00a0Dat geeft veel voldoening, ook omdat we weten dat het doorgaans een lange weg is om te komen van een idee tot een oplossing die in productie wordt genomen en wordt verkocht. Je moet ontwikkelen, testen en bijstellen. In dit geval duurde het ruim tien jaar, en dat is nog kort.\u201d\u00a0<\/span><\/p>\n

\u00a0Auteur & Fotograaf: Martin van Rooij\u00a0<\/span><\/h5>\n","protected":false},"featured_media":18149,"template":"","class_list":["post-18148","nieuws","type-nieuws","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/nieuws\/18148","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/nieuws"}],"about":[{"href":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/nieuws"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/18149"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/werkenbijfontys.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=18148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}