Op 19 november organiseerden de gemeente ’s-Hertogenbosch, Farent, Fontys, Sociale Benadering Dementie en het Netwerk Dementie samen een bijzondere themabijeenkomst. Centraal stond de theatervoorstelling “Dementie – omdat er nog zoveel wél kan” van Helder Theater. Een avond waarin Fontys-onderzoek zichtbaar werd in de samenleving en onderwijs, praktijk en bewoners elkaar rechtstreeks ontmoetten. De bijeenkomst bracht inwoners, professionals en beleidsmakers samen om ervaringen te delen en nieuwe perspectieven te openen. Door verhalen uit de stad te koppelen aan actuele inzichten uit onderzoek, ontstond een vorm van kennisdeling die uitnodigde tot reflectie én handelingsperspectief.
Theater als lens op het dagelijks leven met dementie
Helder Theater speelde twee scènes die gebaseerd waren op het professional-doctorateonderzoek van Frank Antonissen (Fontys Paramedisch) naar leven met dementie in de thuissituatie. In “Zie mij” worstelt een man met dementie met het gevoel niet meer gehoord te worden. De scène laat zien hoe goedbedoelde zorg kan omslaan in betutteling, en hoe taal en houding het verschil maken tussen verbinding en vervreemding. Antonissen lichtte toe dat professionals vaak over mensen met dementie praten in plaats van met hen. Daarmee daalt het zelfvertrouwen, terwijl juist in gesprek gaan met emoties, perspectieven en beleving essentieel is voor echte verbinding.
Het tweede fragment, “Thuis is waar het leven doorgaat”, volgde een mantelzorger die zijn weg probeert te vinden in een wirwar van regelingen en instanties. De scène maakt zichtbaar hoe complex het is om passende, begrijpelijke en lokale ondersteuning te vinden. Uit het onderzoek blijkt dat er vooral behoefte is aan eenvoudige, herkenbare vormen van ondersteuning die aansluiten bij het gewone leven — en aan betere zichtbaarheid én afstemming tussen organisaties die ondersteuning bieden.
Wat het publiek ervaarde
De voorstelling maakte voelbaar hoe groot de invloed is van taal, houding en zichtbaarheid op de waardigheid en zelfstandigheid van mensen met dementie.
Daarnaast werd duidelijk dat er ruimte is voor sociale innovatie: manieren om mensen met geheugenproblemen eerder en laagdrempeliger in beeld te krijgen, ook buiten de traditionele zorg. Publieke plekken zoals kapsalons, buurtsupers, sportverenigingen en bibliotheken kunnen hierin een belangrijke rol spelen.
Theater bleek een krachtig middel om dit gesprek te openen. Het is toegankelijk, herkenbaar en raakt emoties zonder dat bezoekers zichzelf direct hoeven bloot te geven. Het biedt een veilige, bijna anonieme manier om te leren, te reflecteren en ervaringen te delen.
Fontys-onderzoek zichtbaar in het publieksdomein
Bijzonder aan deze bijeenkomst is dat het onderzoek van Fontys niet in een academische omgeving bleef, maar letterlijk op het podium en in gesprek met de stad kwam. Door onderzoeksresultaten theatraal tot leven te brengen én direct te bespreken met inwoners en professionals, werd de verbinding tussen onderzoek, onderwijs en praktijk tastbaar.
Fontys en de gemeente ’s-Hertogenbosch willen deze samenwerking verder versterken in een proeftuin. Niet alleen door te blijven onderzoeken, maar door in de stad samen te werken aan praktische oplossingen die ondersteuning voor mensen met dementie thuis eenvoudiger, begrijpelijker en dichter bij het dagelijks leven maken. Deze beweging sluit naadloos aan bij de kern van het professional doctorate: onderzoek dat niet op zichzelf staat, maar bijdraagt aan maatschappelijke verandering. In dit geval gaat het om een verschuiving van zorg naar welzijn en om vormen van ondersteuning die mensen met dementie helpen gezien, gehoord en volwaardig deelnemer van de samenleving te blijven.
Samen bouwen aan een dementievriendelijke stad
De themabijeenkomst liet zien dat ’s-Hertogenbosch veel kracht en betrokkenheid in huis heeft, én dat samenwerking tussen onderwijs, onderzoek, professionals en inwoners nodig blijft.
De gezamenlijke ambitie: een zorgzame, dementievriendelijke stad waar mensen met dementie kunnen blijven deelnemen aan het gewone leven — ondersteund door kennis uit onderzoek en verankerd in de praktijk van alledag.
